dinsdag 15 december 2015

Mus, spreeuw, uil...

Vooral de velduilen trekken dezer dagen nogal wat belangstelling. Maar ook heel gewone soorten kunnen buitengewoon fotogeniek zijn.





Deze Ringmus kwam ik tegen in de Eempolder. Hij wilde zelfs even helemaal vrij gaan zitten en dat leverde een prachtig plaatje op.





Een gezellig gezicht, zo'n groepje babbelende en poetsende Spreeuwen.





Nóg een Spreeuw, in zijn prachtige winterkleed.





Spreeuw? Maar dan wel een Waterspreeuw. Het beestje houdt zich al vele weken op in ons land, heeft het prima naar 't zin en is een bron van vermaak voor de vele fotografen die deze bedevaart ondernemen. Komt ook omdat deze vogel totaal niet schuw is en je tot op enkele meters nadert.





Even poseren in een fel zonnetje kon er ook nog wel af.





In dit jaargetij verzamelen de Ransuilen zich en houden elkaar gezelschap in één boom. Dat duurt tot het vroege voorjaar, waarna ze weer elk hun territorium innemen. Altijd spannend of ze zich een beetje laten zien, en hier lukte dat heel aardig.





Te Zevenhuizen bevindt zich een koppel Velduilen. Daar komen veel kijkers op af, maar ze lijken zich daar niet heel veel van aan te trekken. Een schitterende vogel, hier in het gras van een dijktalud.





Als ze op de wieken gaan valt hun platte kop op. Tezamen met hun stijve vleugelslag maakt ze dat zelfs vanuit de verte heel herkenbaar.





Wie eenmaal een Velduil in de felgele ogen heeft gekeken, staat daarna anders in het leven...

maandag 14 december 2015

Van hert en herfst...

Alweer te lang geleden dat ik een blogje vulde. Ik ga niet alles inhalen, maar een paar foto's van de afgelopen maanden zijn toch beslist het aanzien waard...





Tja, het is altijd weer een circus, het bezien van de bronst der Edelherten op de Hoge Veluwe. Desondanks blijft het een imposant schouwspel, zelfs wanneer het giet van de regen.





Wie kijkt nou naar wie?





Bijzonder indrukwekkend...





Burlen, een oergeluid...





Ook langs de Vecht kleurden de bomen prachtig en sierden ze het cultureel erfgoed op.





Een dun zonnetje doet de herfstkleuren nog fraaier uitkomen.





Zo mooi, en dan toch bijna helemaal alleen zijn. Hoezo vol?


maandag 17 augustus 2015

We polderen nog even verder...


Nog wat foto's van mei. Beetje laat, maar mooi genoeg om ze nog even te laten zien.





Op de bekende plek aan de rand van Haarlem hebben de Lepelaars inmiddels jongen. Ze zijn er druk mee en het gaat er bepaald hardhandig aan toe!





Noord-oost Groningen is verrassend veelzijdig qua vogelleven, zeker in de polders richting de Eems en de Dollard. Zo'n Gele Kwikstaart in het koolzaad is toch een plaatje?





In de Groene Jonker wonen heel wat paartjes Blauwborst. Het kost me diverse dagen aleer ik er een enigszins bevredigend plaatje van kan schieten.




 Eveneens in de Groene Jonker stuit ik op de ongelooflijke zang van de Bosrietzanger. Geduldig wachten levert uiteindelijk een korte blik op deze wonderbaarlijke zanger op.





In de Eempolders waken de ouders over de jonge Grutto's...





... en de Graspieper houdt ook angstvallig de boel in de gaten...





... terwijl een tweetal Tureluurs plichtmatig op elkaar schelden...





... en een Boerenzwaluw boos achterom kijkt wie hem stoort bij het poetsen. Kortom: business as usual in de Eempolders.





Zouwe Boezem. Is het mogelijk om met een 400mm lens een soort van landschapsfoto te maken? Eigenlijk niet, maar toch heeft het wat.





Omdat ik plat op een brugje lig weet deze Kuifeend nog niet zeker of hij zal wegvliegen. Helemaal vertrouwen doet hij het niet, dat zie je aan zijn vorsende blik.





In de rietvelden is moeder Rietgors druk met eten aanvoeren naar de jongen. De persoonlijke verzorging schiet er zelfs bij in, zo lijkt het. Niets menselijks is de rietgors vreemd, leert deze foto.


woensdag 13 mei 2015

Dagje polderen.....

Het was nog april dat ik een dagje langs de omliggende polders trok, op zoek naar de teruggekeerde polderbewoners.





Waverveen. Moeder de gans heeft haar kinderen goed in het gareel.





Waverhoek. Al een paar keer probeer ik mijn 'wereldfoto' van de Blauwborst te maken, maar hij blijft of te ver, of te verscholen, of ik zie hem zelfs helemaal niet!





Waverhoek. Deze Rietgors jubelt het uit!





Ik vind het maar niks, die tamme witte ganzen die ook in de Waverhoek wonen, maar hun jonkies zijn natuurlijk wél erg schattig!





 De Arkemheen. Ik lig op een brugje en fotografeer onder een boerenhek door. Deze Grutto houdt me in de gaten, maar maakt zich er verder niet zo druk om.





Arkemheen. Terwijl ik me concentreer op de grutto, zie ik in mijn ooghoek iets lichts aan komen paraderen. Zo'n Kemphaan is natuurlijk een kadootje!





Deze Boerenzwaluw wacht geduldig tot ik van het brugje af kom, want daaronder is hij zijn nest aan het bouwen. Ik lig dus eigenlijk op zijn brugje.





Eempolder. Je komt daar bijna altijd wel de Gele Kwikstaart tegen, maar hij laat zich meestal niet goed bekijken.





Natuurlijk, een vaste bewoner van de Eempolder is de Tureluur. En zo'n paal is een prachtig uitkijkpunt nietwaar?





Ik blijf het een introvert en bijzonder prettig vogeltje vinden: de Graspieper. Ik fotografeer ze graag.

dinsdag 5 mei 2015

De bollenvelden, een wereld vol kleurenpracht

Terwijl het rond de Keukenhof razend druk was, bleken rond Alkmaar de bollenvelden prima bereikbaar. Het was gezellig leeg, eigenlijk. Mooie gelegenheid om alle optiek de ruimte te geven.





Met van die prachtige wolkenluchten boven een stolpboerderij weet je het: ik ben in Noord-Holland.





Het is altijd even speuren naar die ene die afwijkt...





... of die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt.





 Altijd even zoeken: waar leg je de nadruk op? Een stukje inzoomen...





...of juist de weidsheid laten zien?





Ton sur ton noemen we dit.





De veelheid aan kleuren doet rare dingen met kinderen...





...en met grote mensen.





Eén rode tussen de roze.





Een bekend verschijnsel: op de tulpen zitten veel gele kwikstaarten. Ze doen zich tegoed aan de insecten die worden aangetrokken door de bloemen. Het is de kunst om ze dicht genoeg te benaderen voor een fotootje.





Naast het oude kerkje te Limmen wordt door vrijwilligers een groot aantal 'antieke' bollensoorten bewaard voor het nageslacht. Een kleurrijk gezicht.


woensdag 22 april 2015

Van tulpen en blauwe druifjes....

Hevig geraakt en geïnspireerd door een toevallig tegengekomen blog van moeder en dochter Kleijn laat ik de macrolens los op een bos tulpen en een pot blauwe druifjes.





De druifjes, met de tulpenbos als kleurrijke achtergrond.





Ook mooi, een egaal blauwgrijze achtergrond.





Less is more, lijkt het...





Heel dichtbij, maar toch blijven ze prettig introvert...





Kun je van een bosje tulpen ook iets bijna abstracts maken? Het komt wel een beetje in de buurt zo.





Een week later zijn de tulpen rijp voor de composthoop. Hoewel...





Een klein druppeltje op de rand van een verwelkend bloemblaadje geeft een bijzonder effect.



 
 
En tussen de verwelkte blaadjes door kijk je zo in het hart.





Of gewoon aan de onderkant, ook weer heel apart.





Zo'n iris is voor mij eigenlijk te uitbundig, maar een knop kan ik nog net hebben.